W najbliższą środę zakończy się cykl warsztatów dla nauczycieli, który poświęcony jest przygotowaniu uczniów do egzaminów GCSE i A-level z języka polskiego. Od listopada Zakład rozpocznie nowy cykl pod wspólnym tytułem „Edukacja przyszłości: AI, immersyjne gry edukacyjne i sztuka cyfrowa w pracy nauczyciela humanisty”, koordynowany przez dr Dorotę Hrycak-Krzyżanowską.
Warsztaty będą miały praktyczny charakter. Uczestnicy poznają narzędzia i scenariusze, które można wykorzystać w klasie, podczas nauki online i w modelu hybrydowym. Cykl obejmie cztery moduły:
AI i uczeń hybrydowy: jak ożywić lekcje języka, literatury i historii – tworzenie angażujących scenariuszy, interaktywnych map, materiałów wizualnych i krótkich form pisemnych.
Immersyjne gry edukacyjne i opowieści cyfrowe: humanistyka, która porusza – projektowanie mini-gier, narracji cyfrowych, tras miejskich i muzealnych oraz prostych działań AR i VR.
Wideopoematy, haiku i sztuka cyfrowa: kreatywne lekcje języka i sztuki – łączenie języka, literatury, muzyki i obrazu w wideopoematach, cyfrowych kolażach i krótkich filmach.
Bezpieczna i włączająca AI w szkole: etyka, relacje, dobrostan ucznia – odpowiedzialne korzystanie z AI i technologii immersyjnych, bezpieczeństwo cyfrowe oraz projektowanie zajęć dostępnych dla uczniów o zróżnicowanych potrzebach.
Pierwsze zajęcia z nowego cyklu odbędą się 10.11.26 o godzinie 18:30. Od 15.10 rozpoczniemy zapisy. Liczba miejsc ograniczona
Professor Rafał Pankowski – Lecture, 17 October, 5pm. PUNO Lecture theatre (this is an in-person event). Part of the Twentieth Century Polish History Seminar.
The history of Polish refugees in World War II is a story of multiple, overlapping displacements, shaped by shifting alliances, imperial infrastructures, and humanitarian responses. One of the most remarkable, yet less widely known, chapters of Polish wartime displacement unfolded in Africa. Between 1942 and 1952, more than 18,000 Polish refugees – mostly women and children evacuated from the USSR – were resettled in British colonies in East and Central Africa, including two sites in Uganda (Nyabyeya and Koja).
The challenges included tropical diseases, isolation, and cultural dislocation. The historical episode provides a crucial lens for understanding both the structural challenges and transformative possibilities of refugee reception.
The refugee experience (exile) is a shared human condition: today’s hosts may be tomorrow’s displaced. By centering this relational understanding, the historical narrative encourages solidarity with refugees both in Europe and globally by drawing on the shared history of displacement.
Professor Rafał Pankowski is a sociologist of culture and political scientist, Professor at Collegium Civitas in Warsaw, Poland, a Rotary Peace Fellow at Makerere University (Kampala, Uganda). He is a co-founder of the ‘Never Again’ Association. Author of ‘The Populist Radical Right in Poland’ (Routledge 2010), among other publications.
W dniach 26–28 czerwca 2026 roku odbyła się VIII Międzynarodowa Interdyscyplinarna Konferencja Naukowa Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie w Londynie pt. „Wielowymiarowe funkcjonowanie człowieka w warunkach transformacji do epoki sztucznej inteligencji (SI)”.
Tegoroczna edycja Konferencji Czerwcowej PUNO zgromadziła przedstawicieli różnych dyscyplin i środowisk akademickich. Obrady prowadzone były w języku polskim i angielskim, a bogaty program obejmował około 130 wystąpień, realizowanych w ciągu trzech dni konferencji w formie hybrydowej.
Konferencja stanowiła przestrzeń interdyscyplinarnej refleksji nad zmianami, jakie rozwój sztucznej inteligencji wprowadza w funkcjonowaniu człowieka. Punktem wyjścia tegorocznej edycji była m.in. koncepcja społeczeństwa spektaklu Guya Deborda oraz pytanie o to, w jaki sposób kolejne generacje mediów, technologii cyfrowych i systemów sztucznej inteligencji wpływają na ludzkie poznanie, percepcję świata, relacje społeczne i procesy edukacyjne.
Zakres tematyczny konferencji był szeroki i obejmował zagadnienia z obszaru psychologii, pedagogiki, edukacji, prawa, etyki, mediów i komunikacji, kultury i sztuki, zdrowia psychicznego oraz społecznych konsekwencji rozwoju nowych technologii.
Wśród podejmowanych tematów znalazły się m.in. wpływ SI na pamięć, uwagę i kreatywność, przeciążenie poznawcze, relacje człowieka z systemami generatywnej sztucznej inteligencji, wykorzystanie SI w edukacji i ochronie zdrowia, zagrożenia związane z deepfake’ami i dezinformacją, prawa człowieka w środowisku cyfrowym, algorytmiczna dyskryminacja, a także przemiany zachodzące w sztuce, kulturze i komunikacji społecznej.
Istotne miejsce w programie zajęły zagadnienia dotyczące dzieci i młodzieży – w tym sharentingu, wpływu mediów społecznościowych, wczesnej ekspozycji na technologie cyfrowe, edukacji medialnej oraz roli nauczyciela w rzeczywistości coraz silniej współtworzonej przez narzędzia SI.
Dyskusje towarzyszące wystąpieniom pokazały, że refleksja nad sztuczną inteligencją coraz częściej wykracza poza pytanie o możliwości samej technologii. Jednym z najważniejszych wątków konferencji stało się pytanie o granice delegowania systemom SI zadań poznawczych, decyzyjnych i emocjonalnych.
W debatach dotyczących pamięci, uwagi, kreatywności i tzw. cognitive offloadingu zwracano uwagę na to, że wyzwaniem nie jest samo korzystanie ze sztucznej inteligencji, lecz sposób, w jaki człowiek przekazuje technologii część odpowiedzialności za proces myślenia. Podkreślano znaczenie aktywnej postawy użytkownika – weryfikowania informacji, porównywania źródeł, krytycznej refleksji oraz zachowania zdolności do formułowania i uzasadniania własnych sądów.
Ważnym obszarem dyskusji była algorytmiczna organizacja codziennego doświadczenia. Media społecznościowe, personalizacja treści, bańki informacyjne, deepfake’i i kultura nieustannej widzialności pokazują, że współczesne technologie nie tylko dostarczają informacji, ale również selekcjonują bodźce, wpływają na emocje i kształtują sposób kierowania uwagą. W tym kontekście zwracano uwagę na potrzebę ochrony przestrzeni pozwalającej na refleksję, samodzielne myślenie i funkcjonowanie bez ciągłego wsparcia algorytmów.
Wśród wniosków wynikających z trzydniowych obrad szczególnie wyraźnie zaznaczyła się potrzeba traktowania SI jako narzędzia wspierającego człowieka, a nie zastępującego jego samodzielne myślenie i odpowiedzialność.
Zwracano uwagę na konieczność ochrony dzieci i młodzieży w środowisku cyfrowym, rozwijania edukacji medialnej i kompetencji SI, odpowiedzialnego wykorzystywania chatbotów i innych systemów SI w obszarze zdrowia psychicznego oraz dalszego rozwijania regulacji prawnych odpowiadających na konsekwencje nowych technologii.
Międzynarodowy charakter konferencji pozwolił spojrzeć na rozwój SI z perspektywy różnych krajów i środowisk akademickich. Wskazywano, że odpowiedzialna transformacja technologiczna wymaga współpracy ponad granicami oraz uwzględnienia nierówności w dostępie do technologii i kompetencji cyfrowych.
VIII Konferencja Czerwcowa kontynuowała ideę cyklicznych spotkań naukowych PUNO, których istotą jest tworzenie przestrzeni do prezentacji badań, interdyscyplinarnej wymiany doświadczeń oraz nawiązywania współpracy pomiędzy badaczami reprezentującymi różne dziedziny i ośrodki akademickie.
Zapraszamy na wernisaż wystawy o sharentingu, czyli o tym, co dzieje się ze zdjęciami dzieci publikowanymi w internecie. Piątek, 9 października 2026, godz. 20:00, Galeria POSK. Wstęp wolny.
Pierwsze zdjęcie dziecka trafia dziś do sieci często wcześniej niż ono samo na świat. Potem są pierwsze kroki, pierwszy dzień w szkole, urodziny i wakacje. Każde zdjęcie publikujemy z miłości. Razem tworzą jednak cyfrową biografię dziecka, spisaną, zanim mogło powiedzieć „tak” albo „nie”.
Polski Uniwersytet na Obczyźnie serdecznie zaprasza na wystawę „Kto patrzy? Dzieciństwo w sieci”, przygotowaną w ramach Tygodnia GUARDIAN. Wystawa pokazuje, co mówią o dziecku zwykłe posty, kto może je oglądać i jak dzielić się bezpieczniej. Nie ocenia rodziców, lecz zaprasza do chwili refleksji przed kliknięciem „Udostępnij”. Na wystawie nie ma ani jednej twarzy dziecka.
Zwiedzający zobaczą m.in. lustro z pytaniem „Czy zapytałeś mnie o zgodę?”, ścianę fikcyjnych postów, oś czasu cyfrowego śladu dziecka, prace i wypowiedzi dzieci z naszych badań oraz porównanie prawa i zwyczajów w Wielkiej Brytanii, Polsce, Czechach i Kenii. Wystawę uzupełniają film, kampania przeciw sharentingowi i praktyczne wskazówki dla rodziców, dziadków i nauczycieli.
Wystawa powstała w ramach międzynarodowego projektu badawczego GUARDIAN – „Growing online: how to protect our children in the digital world?” (Horyzont Europa, MSCA Staff Exchanges), realizowanego przez uczelnie z Polski, Czech, Wielkiej Brytanii i Kenii. Kuratorką wystawy jest dr Agnieszka Szajner, Principal Investigator projektu GUARDIAN w PUNO.
Wernisaż: piątek, 9 października 2026, godz. 20:00
Wystawa czynna: 9-15 października 2026
Miejsce: Galeria POSK, 238–246 King Street, London W6 0RF
Wstęp wolny
Udział Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie (PUNO) w projekcie GUARDIAN jest finansowany przez UK Research and Innovation (UKRI) w ramach gwarancji rządu Wielkiej Brytanii dla programu Horyzont Europa (nr grantu EP/X038572/1).Projekt GUARDIAN: HORIZON-MSCA-2023-SE-01, umowa nr 101182798.
Emergent Dots: (Co)Laboratory of Hybrid Creative Diffractions to nomadyczna, współkuratorowana wystawa partnerów projektu CAPHE: Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie w Londynie (PUNO), Faculdade de Belas-Artes da Universidade de Lisboa (FBAUL), greckiej organizacji Narratologies oraz Polskiego Towarzystwa Estetycznego (PTE).
CAPHE (Communities and Artistic Participation in Hybrid Environments) jest międzynarodowym projektem badawczo-artystycznym, który bada, jak sztuka, technologie cyfrowe i działania wspólnotowe tworzą nowe formy uczestnictwa na styku przestrzeni fizycznej i wirtualnej.
Organizowana przez PUNO w Londynie ekspozycja prezentuje indywidualne i zespołowe działania artystyczne, edukacyjne oraz badawcze rozwijane w środowiskach hybrydowych. Prace odnoszą się do storytellingu, rozszerzonej rzeczywistości, poezji wideo, tożsamości kulturowej, metod hybrydowych i edukacji poprzez sztukę. Motyw nici i krosna prowadzi zwiedzających przez wystawę jako obraz połączeń między dyscyplinami, miejscami i uczestnikami. Goście są zaproszeni nie tylko do oglądania prac, lecz także do pozostawienia własnych skojarzeń, śladów i opowieści, stając się częścią rozwijającej się narracji zbiorowej.
Otwarcie wystawy niedziela, 27 września 2026 r., w godz. 11.00–16.00, w Galerii POSK w Londynie. Wystawa potrwa do 3 października 2026 r.
